आषाढस्य प्रथम दिवसे

At last summer is walking off.................... with the parting gift of wonderful memories in the colorful spring. With the wet melancholic eyes I bid him farewell. .. . O monsoon now you can come with your unfortunate soul I am off to sleep for the dreams of arrogant blue sky in the summer.

ये आख़िरी शम्में भी बुझाने के लिए आ ( अहमद फ़राज़ )

रंजिश ही सही दिल ही दुखाने के लिए आ
आ फिर से मुझे छोड़ के जाने के लिए आ ।
पहले से मरासिम न सही फिर भी कभी तो
रस्म-ओ-रह-ए-दुनिया ही निभाने के लिए आ ।
किस किस को बताएँगे जुदाई का सबब हम
तू मुझ से ख़फ़ा है तो ज़माने के लिए आ ।
कुछ तो मेरे पिन्दार-ए-मुहब्बत का भरम रख
तू भी तो कभी मुझ को मनाने के लिए आ ।
एक उम्र से हूँ लज़्ज़त-ए-गिरिया से भी महरूम
ऐ राहत-ए-जाँ मुझ को रुलाने के लिए आ ।
अब तक दिल-ए-ख़ुश’फ़हम को तुझ से हैं उम्मीदें
ये आख़िरी शम्में भी बुझाने के लिए आ ।

पुनरपी

परंतु फाश्यांचा डाव टाकताना मात्र नाजूक स्पर्शाने देखील स्वप्नचित्र खंडित झालं. त्याचे असंख्य कोरीव तुकडे धुळीस मिळाले. वेड्या मनाला कोण समजावणार त्या तुकड्यांपासून पुन्हा एकदा चित्र बनवायचा ध्यास लागला आहे. असं चित्र पुन्हा बनत नाही ह्याची त्याला कल्पना नाहीय का? परंतु ह्या वेड्या अर्थशून्य खेळामागेही एक गुपित आहे. हे तुकडे एकत्र करताना हात धुळीत माखले जातात आणि हे धारदार तुकडे हातांना खोलवर इजा करतात. मग उष्ण रक्त हातांवर नक्षी कोरु लागते. ते तिथेच थांबत नाही तर जमलेल्या तुकड्यांवर सहस्र धारांनी रुधीराभिषेक होऊ लागतो. नेमकं तेच. अगदी तंतोतंत तसंच.

आता कुठलेच साहस नाही ..... ते परिपूर्ण क्षण सुद्धा नाहीत. कोणतेही इंद्रजाल आता दृष्टीभ्रम करू शकत नाहीत आणि खुपश्या घटना आहेत गोष्टी आहेत ज्या मी तुला अजून सांगितल्या नाही आहेत. जसं की गुलमोहोराच्या झाडांच्या चित्रांचा संग्रह करायचा असं ठरवलंय . वैशाख वणव्यात पेटलेले ते वृक्ष किती अद्भुत दिसतात. आणखीन असं बरंच काही. मला हे न्हवतं सांगायचं दुसरच काही पण मला ते नीटस व्यक्त करता येत नाहीय . मी ने पण कुठेतरी कधीतरी असंच काहीसं. ते इतक्या दूर पुन्हा एकदा. ( क्षणभर एखादी हलकीशी आठी तुझ्या ललाटावर इतकेच.. पुन्हा सगळे नितळ... केवळ एक कंस अर्धाच

Night

The whole night i was dreaming of YOU. The whole day i was thinking about YOU. After so many years do you still remember me?

चाह (ग़ालिब)

मैंने चाहा था कि अन्दोह-ए-वफ़ा से छूटूं
वह सितमगर मेरे मरने पे भी राज़ी न हुआ

अंतिम

तू एक न उलगडणारं रहस्यमयी कोडं आहेस.
आणि तू तसंच रहावस , तू मला शेवटापर्यंत उलगडूच नयेस.
म्हणजे माझे उरलेले दिवस हे कोडं सोडवण्यातच निघून जातील .

(शहजाद)

काय सांगू मी तुला प्राण प्रिय सख्या तूच एकटा नाही आहेस की जो माझ्यावर चिडून , रागावून रुसून बसला आहेस.किती जिवलगां विरुद्ध जाऊन मी तुला माझं करायचं ठरवलं होतं. तुझ्यासाठी जगाला दूर सोडून मी येथ पर्यंत पोहोचलो आहे परंतु तूच आता पाठ फिरवून निघून चालला आहेस. असा काय अपराध केला आहे मी?
मी तुझ्यात माझा मित्र, माझा प्रियकर, माझा सखा शोधात होतो. कधी मला तुझा हात हातात घेऊन तुझ्या डोळ्यात स्वतःला हरवायचं होतं तर कधी तुला माझ्यात हरवताना अनुभवायचं होतं पण तू तर जणू काही मानवी इच्छा आकांक्षेपासून दूर असलेला गाभाऱ्यात प्रतिष्ठापना झालेला ईश्वरच ज्याच्या समोर मी केवळ नतमस्तक होऊ शकतो.
खरच तू कोण आहेस नक्की ?
जीवदान देणारा एखादा देवदूत की एखादा क्रूर हत्यारा.तुला मी जगावंसं वाटतं की मरावं? कारण त्या भेटीत जे विष तू मला दिलंस त्यात काही अमृतकण देखील होते.जसं ते विष माझ्या अंगांगात भिनून माझा जीव हरण करीत आहे तसच ते अमृतकण माझ्या जगण्याची उमेद वाढवीत आहेत.