मध्यंतर

आता त्याला पलीकडचे दिसू  लागले होते.

त्याच्या मनातील  चलबिचल ओसरू लागली होती. 

ओलसर भावनेने ओथंबलेले मन केंव्हाच विरून गेले होते अन त्या जागी  एक  कोरडे ठसठशीत मन घेऊन तो पुन्हा चालू लागला होता . 

डोळस मनुष्य  फसू  शकतो , बहिऱ्याला  देखील स्वच्छ ऐकू येते अन थोटा मनुष्य देखील भरभरून देऊ शकतो असे अपूर्व ज्ञान त्याला झाले होते.

त्याला त्याची मर्यादा ठाऊक होती अन क्षितीज देखील खुपसे दूर नव्हते. 

आता  तो थोडा आणखी शहाणा झाला असावा असे त्याला वाटले . 

इंद्रनील 

Dosto-1

There is only one thing i DREAD: Not to be worthy of my sufferings

सबब (अदीम)

फ़ासले ऐसे भी होंगे ये कभी सोचा न था
सामने बैठा था मेरे और वो मेरा न था।

वो कि ख़ुशबू की तरह फैला था मेरे चार सू
मैं उसे महसूस कर सकता था छू सकता न था।

रात भर पिछली ही आहट कान में आती रही
झाँक कर देखा गली में कोई भी आया न था।

ख़ुद चढ़ा रखे थे तन पर अजनबीयत के गिलाफ़
वर्ना कब एक दूसरे को हमने पहचाना न था।

याद कर के और भी तकलीफ़ होती थी’अदीम’
भूल जाने के सिवा अब कोई भी चारा न था।

तुला

शल्य मनातील सांगेन तुला

तुझीच आठवण सांगेन तुला

ढळले दिवस राहिली प्रतीक्षा
तुझ्याच शपथा  सांगेन तुला

वितळलेले क्षण नाहीसा काळ 
तुझेच विचार सांगेन तुला

तुझेच दिवस रात्रीही तुझ्याच
तुझेच अस्तित्व सांगेन तुला

अव्यक्त शब्द गोठलेली भाषा
तुझ्याच कविता सांगेन तुला 

त्य

तूच माझं स्वप्न , तूच माझं  सत्य 
आभासी जगातील माझ्या तूच आहेस मिथ्य 


तुझ्या विना माझ्या जीवनात नाही तथ्य 
तुझ्याविना माझा दूर नाही अन्त्य 

तूच आहेस माझ्या जगण्यातील सातत्य 
तुझाच विचार करत असतो मी नित्य 

तू असशील बरोबर तर जग आहे जित्य 
तुझ्या मुळेच आहे जीवनात माझ्या लालित्य 

माझ्या गीतात आहे तुझेच स्तुत्य 
माझ्या गीतात आहेच तुझेच स्तुत्य 

यादे

तनहाई  में  हम घबरा गिये

तुम्हारी यादे  किया किये 

हम से अब तुम रूठ क्यूँ  गए 

सौ सवाल का एक जवाब दिए 

कौनसी अब खता हो गयी 

क्यूँ हमसे नज़रे चुरा लिए 

ये जो लम्हें  बीते जा रहे  

फिर से न वापस मिला किये 

कातरवेळ

दिवसाचा अंत झाल्यावर अन रात्रीच्या प्रारंभी आधी येणाऱ्या  कातरवेळी तुझी खूप आठवण येते , तो एक क्षण निभावून नेल्यास सर्व काही सुरळीत होईलसं  वाटतं  परंतू  दर दिवशी येणाऱ्या  त्या क्षणांना थोपविण्याचे सामर्थ्य माझ्या क्षीण हातात नाही अन अनेक दिवसांची ही  शृंखला देखील मला संक्षिप्त करता येत नाही ह्या असहायतेचे अजून एक गाठोडे पाठीवर लादून चाकोरी बद्ध जीवनातून मुक्त होण्याची वाट  पाहत त्याच वळणाशी  उभा आहे .